Kennis opdoen, kennis delen en je in de kijker spelen

, door Ellis Ellenbroek
foto: Archief ISCOMS

Studentencongres ISCOMS is in een kwart eeuw uitgegroeid tot een gerenommeerd evenement voor en door studenten met veel gelegenheid gevestigde wetenschappers te ontmoeten. KennisInZicht sprak met een organisator van het eerste uur en een van nu.

Eric Maarsingh en Kees Poelstra liepen destijds te dubben. De tweedejaars geneeskunde hadden een klein onderzoek gedaan op het snijvlak van orthopedie en anatomie. Ze hadden een 3D-model gemaakt van de wervelkolom – toen nog tamelijk uniek – en wilden dat graag laten zien. Maar waar konden zij als groentjes terecht?

Een docent zei dat ze eens moesten komen praten. Daarna ging het snel. Eric en Kees kregen een kamer met twee computers en gingen aan het werk. Op 8 juni 1994 vond het eerste Studenten Congres Geneeskunde plaats in wat nu de Blauwe Zaal van het UMCG is.

Onwennig maar ook trots

“Er waren meer bezoekers dan zitplaatsen, mensen zaten op de trappen.” Eric Maarsingh, 48 nu en huisarts in Groningen, weet het nog goed. Grappig genoeg kwamen Kees en hij die 8e juni zelf niet eens toe aan een presentatie van hun driedimensionale wervelkolom, maar andere medische studenten beklommen het podium wel en vertelden, soms onwennig maar ook trots, over hun onderzoeksactiviteiten.

De verschillende vakgroepen ontvouwden hun onderzoeksmogelijkheden. Precies de bedoeling van de twee initiatiefnemers. “Anderen enthousiast maken voor onderzoek en duidelijk maken dat onderzoek doen niet moeilijk hoeft te zijn. Mensen moesten gaan denken: Als Pietje het kan, kan ik het ook.”

Een blijvertje

Het studentencongres bleek een blijver. In een kwart eeuw groeide het uit tot een gerenommeerd evenement voor en door studenten met veel gelegenheid ook gevestigde wetenschappers te ontmoeten. Het heet nu ISCOMS, afkorting voor International Student Congress Of (bio)Medical Sciences. Niet alleen studenten geneeskunde zijn er welkom, ook studenten van aanverwante studies als tandheelkunde, farmacie of bewegingswetenschappen mogen meedoen.

“Duidelijk maken dat onderzoek doen niet moeilijk hoeft te zijn. Mensen moesten gaan denken: Als Pietje het kan, kan ik het ook.”

Organisatoren van alle jaargangen vierden half april de 25e verjaardag van ISCOMS alvast met een lustrumgala. Maarsingh was erbij, Poelstra die orthopedisch chirurg is in de States ontbrak. Het jubileumcongres zelf is van 4 tot 8 juni aanstaande. 700 deelnemers uit ruim 60 verschillend landen worden er verwacht. Zij krijgen een uitgebreid programma van lezingen door vooraanstaande sprekers en workshops aangeboden.

Een vast en populair congresonderdeel is het meekijken met een echte operatie, dit jaar een hersenoperatie. Christa Brethouwer, derdejaars en pr-vrouw van editie 2018: “We moeten iedereen wel op het hart drukken dat ze daar geen beelden van maken en op Snapchat zetten of andere social media.”

Over social gesproken. Dat aspect ontbreekt bepaald niet in het programma. Er wordt geborreld, gedanst, gefietst, kaas geproefd en er is zelfs een excursie naar Giethoorn.

Een overvol programma

Christa Brethouwer ging vorig jaar zelf een dag naar ISCOMS en was meteen onder de indruk. Zo kwam ze in de pr-commissie. Dit jaar duurt ISCOMS voor het eerst vijf dagen, vertelt ze. Dat brengt meer lucht in het overvolle programma.

Het is niet de enige verandering in de loop der tijd. Wat eerst een Groningse aangelegenheid was werd landelijk en vanaf de tiende editie zelfs internationaal. Veel buitenlandse deelnemers komen uit de Filipijnen, Indonesië en Iran. Voor de toekomst is de blik extra gericht op meer Westerse landen. Amerika, Canada, Frankrijk, Duitsland, Nederland. Brethouwer: “We zouden het leuk vinden om daar meer inschrijvingen vandaan te krijgen, onder meer vanwege het relatief hoge niveau van het onderzoek in die landen.”

In zijn praktijk in een gezondheidscentrum in Groningen-Zuid haalt Eric Maarsingh herinneringen op aan de twee keer dat hij het congres organiseerde. Het was nieuw, zegt Maarsingh, de faculteit was afwachtend. Hij weet nog hoe ze notulisten stuurden naar alle colleges op de congresdag. “Wij wilden niet op ons geweten hebben dat congresgangers iets moesten missen van de lesstof. Dus waren er van elke college verslagen beschikbaar.”

Kees en hij kregen een vakantie aangeboden naar Tunesië als dank voor hun inspanningen. En ze schreven twee artikelen over de dag in een bundel, Gezond Onderwijs, van de Nederlandse Vereniging voor Medisch Onderwijs. Het waren hun eerste publicaties!

Vertrouwen in een goede afloop

Wat leverde het de twee grondleggers nog meer op? Kees Poelstra en Eric Maarsingh promoveerden allebei, maar Maarsingh ziet geen verband tussen de congresklus en zijn promotieplek. Dat hij van het opzetten van het congres veel heeft opgestoken staat echter vast voor hem. Hij leerde hoe je van nul af iets voor mekaar krijgt en hoe belangrijk vertrouwen in een goede afloop is. Dat kwam bijvoorbeeld van pas toen hij – na de nodige carrièrestappen waaronder negen jaar arts bij de Koninklijke Marine – een huisartsenpraktijk kreeg aangeboden die hij opnieuw vorm moest geven.

Christa Brethouwer denkt dat haar hulp bij de congresorganisatie goed staat op haar cv. Maar dat geldt zeker ook voor studenten die aan het congres deelnemen. Voor de studentenbijdrages zijn een boel prijzen beschikbaar, in allerlei categorieën. 941 studenten hebben dit jaar een abstract ingezonden, 350 van hen mogen hun onderzoek straks presenteren, live of op posterborden. Acht geluksvogels krijgen zelfs een one-man-show in een eigen collegezaal.

Je in de kijker spelen

Kennis opdoen, kennis delen en tegelijkertijd contacten leggen en je in de kijker spelen. Dat is ISCOMS. Fajri Gafar is er een mooi voorbeeld van. Christa Brethouwer pakt de mail erbij die de student uit Indonesië stuurde met felicitaties voor 25 jaar ISCOMS.

Vorig jaar was hij op het congres, schrijft Fajri, en presenteerde er zijn onderzoek. Hij benutte ook de kans aan zijn congresbezoek nog een speciaal ISCOMS-research fellowship vast te knopen van twee weken, bij de afdeling Longziekten van het UMCG. Daarna werd Fajri geselecteerd voor een voucher dat recht gaf op nog een maand bij Longziekten, via het Abel Tasman Talent Programma (ATTP), een UMCG-initiatief om jong onderzoekstalent een duwtje in de rug te geven. En daar bleef het niet bij. Afgelopen april is Fajri als phd-student begonnen aan zijn promotietraject bij het Groningen Research Institute of Pharmacy (GRIP).

Pagina delen Sluiten
 (optioneel)
Wat betekent dit?

Dit is een controle om vast te stellen dat u een menselijke bezoeker van deze pagina bent en geen zoekrobot.