Ploeteren op een struikeltapijt

, door UMCG Multimedia

Ze liet haar proefpersonen bijna vallen en ploeteren op een ‘struikeltapijt’. Maar alles voor een goed doel. Door heel precies te bekijken hoe mensen met een onderbeenprothese zichzelf in balans houden, verzamelde UMCG-onderzoeker Carolin Curtze informatie om protheses te verbeteren.

Lopen over een tapijt met blokjes eronder is voor niemand makkelijk. Maar wie een onderbeen mist en met een prothese moet lopen, kan nog moeilijker in balans blijven op oneffen oppervlakken. “We corrigeren ongemerkt veel als we lopen, door onze voeten net een beetje anders neer te zetten of ons gewicht iets te verplaatsen. Met een prothese is dat veel moeilijker”, vertelt Curtze.

Ze onderzocht hoe mensen met een onderbeenprothese toch in balans bleven op een zogenoemd ‘struikeltapijt’. Curtze keek hierbij heel precies naar hun bewegingen. Ook liet ze de proefpersonen bijna vallen en keek ze hoe zij zich staande hielden. En wat bleek: in de valproef deden prothesebenen even goed werk als benen van vlees en bloed. Op het struikeltapijt hadden de prothesedragers het iets moeilijker.

Doordat Curtze de bewegingen van mensen met een prothese heel precies in kaart heeft gebracht, heeft ze kennis ontwikkeld waarmee protheses verbeterd kunnen worden. “Nu zie je nog dat de techniek grotendeels het ontwerp bepaalt. De gebruiker moet zich aanpassen aan de techniek”, aldus Curtze, die onlangs cum laude promoveerde op haar onderzoek. “Door te ontwerpen vanuit de menselijke bewegingen, kunnen betere protheses worden gemaakt.”

Pagina delen Sluiten
 (optioneel)
Wat betekent dit?

Dit is een controle om vast te stellen dat u een menselijke bezoeker van deze pagina bent en geen zoekrobot.