Een goed evenwicht tussen wetenschappelijk verantwoord en begrijpelijk

, door Perrie Hoekstra
foto: Henk Veenstra

​​Vertellen over onderzoek wordt steeds belangrijker voor onderzoekers. In KennisInZicht laten w​​e zes onderzoekers aan het woord die het vertellen over hun onderzoek tot grote kunst verheven. 
Vandaag aflevering 3, met decaan Marian Joëls.​​​​

Marian Joëls is decaan en lid van de raad van bestuur van het UMCG, maar ook hersenonderzoeker. Ze onderzoekt het effect van stress op de hersenen. 

Ze schreef al columns toen ze bij toeval in contact kwam met een uitgever. Dat leidde tot twee boeken: ‘Een zeepaardje in je hoofd’ (2009) en ‘Meisjes zijn niet bètadom (2010)’. Hierin schrijft ze voor een breed publiek over de werking van de hersenen aan de hand van alledaagse dingen. 

Momenteel werkt ze aan een nieuw boek. Dat gaat niet over hersenen, maar over nog levende vrouwen die de eersten waren in hun beroepsgroep.

“Ik vind het heel leuk om te doen. Maar ik vind het ook heel belangrijk om de mensen te vertellen wat we doen als wetenschappers. We bevinden ons in een belangrijke fase, want we hebben de steun van het publiek nodig voor ons werk. Mensen zeggen: het is ons geld, wordt dat wel goed besteed? Dus moeten we het vertellen en ons verplaatsen in ons publiek. 

​Ik weet het nog goed, de eerste keer dat ik een praatje hield voor een grote zaal. Het was een dag van de Hersenstichting. Ik dacht dat ik het eenvoudig had gehouden, maar terwijl ik praatte had ik al door: wat ik hier vertel is veel te moeilijk. 

​Dat was heel leerzaam, want het dwingt je om naar de essentie te gaan van wat je doet. Het is de kunst een goed evenwicht te vinden tussen wat wetenschappelijk verantwoord en wat begrijpelijk is.”​


Pagina delen Sluiten
 (optioneel)
Wat betekent dit?

Dit is een controle om vast te stellen dat u een menselijke bezoeker van deze pagina bent en geen zoekrobot.