Vooruitstrevende Russin in efficiënt Nederland

, door Maaike Muller
foto: Antoinette Borchert

Vrouwelijk talent aantrekken en hun weg naar de wetenschappelijke top versnellen. Dat is het doel van het Rosalind Franklin Fellowshipprogramma, dat opvallend veel buitenlandse onderzoekers installeert. Onder hen de van oorsprong Russische geneticus Sasha Zhernakova. “Ik heb in mijn werkende leven veel grenzen gekruist en leer iedere keer van verschillen.”

“Ik ben erg blij met mijn Rosalind Franklin Fellowship. Niet zozeer om snel hoogleraar te worden, maar vooral om bij te dragen aan een betere gezondheidszorg met mijn eigen onderzoekslijn. Ik wil erachter komen hoe de functie van genen verandert naarmate iemand ouder wordt. En waarom oudere mensen auto-immuunziektes zoals reumatoïde artritis ontwikkelen.

Tot 2000 werkte ik in st. Petersburg als kinderarts en klinisch geneticus. Ik gebruikte DNA-analyses om, onder andere, diagnoses te stellen voor zieke kinderen. Toen we voor het werk van mijn man naar Nederland verhuisden, bleken mijn diploma’s hier niet geldig. Dus startte ik als vrijwilliger op het laboratorium van Cisca Wijmenga, die destijds nog in Utrecht werkte. Later ben ik genetisch onderzoek gaan doen, eerst in Utrecht en later ook in Leiden en Boston. Iedere keer dat ik een grens kruiste, leerde ik van de verschillen.

“Nederland moet echt iets veranderen aan de kinderopvang en het ouderschapsverlof. Zo’n kort verlof na de bevalling lijkt mij erg ongezond.”

Wat me meteen opviel in Nederland is dat onderzoekers zo effectief zijn. Ze plannen hun dag heel efficiënt, werken hard tijdens werkuren en nemen goede rust in de avonden en lange vakanties. Daar kunnen zowel Russische als Amerikaanse onderzoekers nog wel wat van leren.

Maar de Nederlanders kunnen ook een voorbeeld nemen aan de Russen. In de wetenschap, omdat Russen vaak ideeën onderzoeken waar nog niet veel anderen mee bezig zijn. Zo legden Russische artsen al twintig jaar geleden het verband tussen verandering in de darmbacteriën en de ontwikkeling van ziekte. De laatste twee jaar is dat ook in de rest van de wereld een belangrijk onderwerp.

Verder moet Nederland echt iets veranderen aan de kinderopvang en het ouderschapsverlof. Zo’n kort verlof na de bevalling lijkt mij erg ongezond. Ik was erg gelukkig om na de geboorte van ieder van mijn drie kinderen een jaar vrij te hebben. Ik zou mijn carrière niet willen versnellen ten koste van dat jaar.

Ik vond het erg grappig om te zien dat er binnen een klein land als Nederland ook verschillen zijn. Zo komt men in Groningen beter op tijd dan in Leiden en kleedt men zich in Leiden netjes aan voor een promotie terwijl men in Utrecht rustig in een spijkerbroek komt. Het zijn subtiele verschillen, maar ik vind het erg leuk me steeds te moeten aanpassen.”

Pagina delen Sluiten
 (optioneel)
Wat betekent dit?

Dit is een controle om vast te stellen dat u een menselijke bezoeker van deze pagina bent en geen zoekrobot.